Złożyliśmy odwołanie od III decyzji WKZ

Dzisiaj złożyliśmy odwołanie do MKiDN od trzeciej decyzji wojewódzkiego konserwatora zabytków w sprawie dworca Olsztyn Główny.

Treść decyzji z 12 czerwca br. była praktycznie kopią ostatniego rozstrzygnięcia. Niestety pojawiły się w niej również nowe błędy w ocenie wartości zabytkowych dworca. Mamy jednak nadzieję, że tym razem minister rozpatrzy samodzielnie sprawę i wyda ostateczną decyzję.

Odwołanie złożyły również Stowarzyszenie Architektów Polskich oraz Stowarzyszenie Konserwatorów Zabytków.

Nasze odwołanie można znaleźć tutaj.

III decyzja odmowna WKZ w sprawie dworca Olsztyn Główny

Wojewódzki Konserwator Zabytków już trzeci raz wydał decyzję odmowną w sprawie wpisania dworca Olsztyn Główny do rejestru zabytków.

Ponowna decyzja miała przede wszystkim uporządkować kwestie formalne. Uzasadnienie merytoryczne jest praktycznie skopiowane z poprzedniego rozstrzygnięcia, dlatego zawiera te same błędy, o których pisaliśmy w naszym ostatnim odwołaniu. Niestety próżno szukać w nim nowej analizy wartości zabytkowych olsztyńskiego dworca.

Dlatego po raz kolejny musimy przygotować odwołanie, które rozpatrzy Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Mamy nadzieję, że tym razem sprawa znajdzie finał w ministerstwie i nie będzie musiała wracać do Olsztyna z powodu ewentualnych błędów popełnionych przez wojewódzkiego konserwatora.

Skan decyzji znajduje się tutaj.

Decyzja WKZ uchylona w ekspresowym tempie

Po naszym odwołaniu Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ekspresowym tempie po raz kolejny uchylił decyzję Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków dot. odmowy wpisania dworca Olsztyn Główny do rejestru zabytków

Zatem sprawa znowu trafia do Olsztyna, a WKZ zajmie się nią już po raz trzeci.

Pełną treść uzasadnienia można znaleźć tutaj. O uchyleniu ponownie zdecydowały kwestie formalne, przede wszystkim błędne określenie zakresu postępowania (podnosiliśmy tę kwestię w naszym odwołaniu), co nie pozwoliło ministrowi na rozpatrywanie kwestii merytorycznych.

Czekamy więc na III decyzję konserwatora.

 

Składamy odwołanie od II decyzji WKZ

Odwołanie w sprawie Olsztyna Głównego złożone! Już niedługo olsztyńskim dworcem po raz drugi zajmie się Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Wraz z załącznikami nasze pismo liczy 89 stron i zawiera szereg nowych informacji, na które nie zwrócił uwagi Warmińsko – Mazurski Wojewódzki Konserwator Zabytków w trakcie ponownego rozpatrywania sprawy.

Analiza, którą wykonaliśmy na potrzeby odwołania jednoznacznie wskazuje, że Olsztyn Główny jest jedną z niewielu tego typu budowli modernistycznych w Polsce. Jeśli dworzec zostanie uznany za zabytek, nasze miasto będzie posiadało obiekt godny pozazdroszczenia. Oczywiście wymaga on remontu, ale wpis do rejestru absolutnie w tym nie przeszkodzi.

Czekamy zatem na decyzję i zachęcamy do zapoznania się z naszym odwołaniem.

Linki do odwołania: 

II odwołanie FRO do MKiDN od II decyzji WKZ (18.02.2019) – wersja pełna

II odwołanie FRO do MKiDN od II decyzji WKZ (18.02.2019) – skrócone załączniki

WKZ ponownie odmawia. Przygotowujemy odwołanie

Wojewódzki Konserwator Zabytków ponownie uznał, że Olsztyn Główny nie jest zabytkiem. W takim wypadku nie pozostaje nam nic innego, jak odwołać się od decyzji.

Skan decyzji znajduje się tutaj.

Ponowna decyzja nie wnosi tak naprawdę niczego nowego w kwestii samego dworca. Tak jak poprzednio argumenty WKZ koncentrują się na typowości obiektu. Również i tym razem urzędnicy doszli do absurdalnych wniosków, że oceniając wartość budynku należy wziąć pod uwagę fakt, iż połączenie dworca PKS i PKP było rozwiązaniem narzuconym odgórnie, nie zaś pomysłem architekta. W decyzji pojawiasię także chybiony argument, że dworzec przeszedł tak znaczące przeobrażenia, iż traci na swoim zabytkowym charakterze. Co ciekawe, zdaniem WKZ dworzec nie stanowi „wyrazistego akcentu architektonicznego” w otaczającym go krajobrazie.

A przecież każdy argument wojewódzkiego urzędu można łatwo obalić. Wszelkie przekształcenia dokonane w obiekcie są łatwe do odwrócenia. Ponadto dla zabytkowości budynku nie ma aż takiego znaczenia, w jaki sposób powstawał jego projekt. Najważniejsze są jego cechy. Ponadto oczywistym jest, chociażby po spojrzeniu na plan miasta, że dworzec stanowi zamknięcie ul. Partyzantów oraz Placu Konstytucji 3 Maja i tym samym decyduje o charakterze okolicy, czego nie był w stanie dopatrzyć się organ.

Biorąc to wszystko pod uwagę, zaskakująca wydaje się decyzja o uznaniu za zabytkowe neonów umieszczonych na zewnątrz budynków, które były przecież bardzo powszechnie stosowane w czasach PRLu i nie są obiektami wyróżniającymi się, tak jak oczekuje tego organ od całego dworca. Odnosimy wrażenie, że WKZ uznając za zabytkowe wiaty, mozaiki i neony chciał stworzyć wrażenie, ze jego decyzja jest rzetelna i oparta o dogłębną analizę. W rzeczywistości jest wewnętrznie sprzeczna i stanowi dość nieudolną próbę wykazania, iż dworzec nie wyróżnia się niczym szczególnym.

Byliśmy jednak na to gotowi i w odwołaniu, które obecnie przygotowujemy, odniesiemy się precyzyjnie do każdego argumentu WKZ, aby ministerstwo nie miało żadnych wątpliwości, jak wiele błędów merytorycznych popełnił organ I instancji.